Çocuklara dırdır etmeden ve bağırmadan ev işi yaptırmak

"Ayakkabılar. Ayakkabılar! Ayakkabılarını kaldırmanı 4 kez söyledim." Bu cümle tanıdık geliyorsa, çok kalabalık bir grubun içindesin. Dırdır, aile hayatının varsayılan ayarıdır ve işin içindeki herkesi yorar.

Üstelik pek de işe yaramaz. İyi haber şu ki nasıl ve ne zaman istediğine dair birkaç değişiklik, hatırlatmaları büyük ölçüde azaltabilir.

Dırdır neden ters teper

Arkasından eylem gelmeyen her hatırlatma bir şey öğretir: ilk istek isteğe bağlıdır. Çocuklar mükemmel öğrencilerdir. Genellikle 4 kez isteyip sonra sesini yükseltiyorsan, yükselen sesin gerçek istek olduğunu öğrenirler. Ondan önceki her şey arka plan gürültüsüdür.

Dırdır sorumluluğu da kaydırır. Onlar yerine sen hatırladığında, kendileri hiç hatırlamak zorunda kalmazlar. İşi takip etmek sana, geciktirmek onlara kalır.

Amerikan Pediatri Akademisi ev işleri rehberinde bunu basitçe ifade ediyor: başının etini yemek ya da azarlamak sorumluluk kazandırmaz, başarılar için cesaretlendirmek ve övmek ise çok daha iyi işler. Bir miktar hatırlatmanın normal olduğunu da belirtiyor; yani gerçekçi hedef nazik bir yönlendirmedir (AAP, HealthyChildren.org).

Dırdırı bırakmanın 7 yolu

1. Hatırlatmayı rutine bırak

Sabit bir ana bağlanan bir ev işi çok daha az hatırlatma gerektirir. "Akşam yemeğinden önce çanta hazır" ya da "banyodan önce oyuncaklar yerine" saati hatırlatıcıya çevirir. Birkaç hafta sonra rutin kendi kendine işler ve sen ara sıra devreye giren yedek olursun.

2. Görsel bir kontrol listesine koy

Buzdolabındaki bir kontrol listesi, küçükler için resimli bir çizelge ya da bir uygulamadaki liste senin sesinin yerini alır. "Dişlerini fırçaladın mı?" yerine "Listende sırada ne var?" diye sorabilirsin. Bu küçük değişiklik düşünme işini çocuğuna geri verir. Yazdırılabilir çizelgelerimiz başlamanın hızlı bir yolu.

3. Bir kez, net ve yakından söyle

Bir oyuna dalmışken başka bir odadan seslenmek pek kayda geçmez. Yanına git, onun hizasına eğil, göz teması kur ve 1 somut istekte bulun: "Lütfen ayakkabılarını şimdi ayakkabılığa koy." Sonra birkaç saniye bekle. "Duymazdan gelinen" isteklerin çoğu aslında hiç duyulmamıştır.

4. 1 kelime kullan

Çocuğunun zaten bildiği bir iş için tek bir kelime çoğu zaman yeterlidir: "Ayakkabılar." Kısadır, nutuk değildir ve ne yapacağını bildiğini varsayar. Büyük çocuklar çoğu zaman tek kelimelik bir hatırlatmaya uzun bir cümleden daha iyi karşılık verir, çünkü yönetiliyor gibi hissettirmez.

5. Sakin şekilde takip et

İstek yerine getirilmezse ilk seferde takip et. Küçük bir çocuk için bu, onu nazikçe ayakkabılara yönlendirip işi birlikte yapmak olabilir. Büyük bir çocuk için üzerinde anlaşılan sonuç olabilir: ekran süresi akşam işleri bitince başlar. Anahtar sakin ve tutarlı olmaktır. İsteklerin gerçek olduğunu dramaya gerek kalmadan gösteriyorsun.

6. İyi olanı fark et

İstenmeden iş yaptıklarında onları yakala ve söyle: "Ben hiçbir şey demeden ayakkabılarını kaldırdın. Bu gerçekten çok yardımcı oluyor." Söylenmeden gösterilen emek için somut ve içten övgü, elindeki en güçlü araçlardan 1 tanesidir. Övgü üzerine araştırmalar, emeği ve eylemleri anlatmanın çocukların davranışlarını kendilerinin kontrol ettiğini görmelerine yardım ettiğini düşündürüyor (Gunderson ve arkadaşları, 2013).

7. Sürtünmeyi gider

Bazen bir iş yapılması zor olduğu için yapılmaz. Çok yüksek askılar, hep dolu bir çöp kutusu, yanlış odadaki bir çamaşır sepeti. İşlerin nerede tıkandığını izle ve engeli kaldır. Kapının yanındaki bir ayakkabılık, sayısız hatırlatmadan iyidir.

Bağırmadan

Bağırmak genellikle bir zincirin sonudur: istek, hatırlatma, hatırlatma, sinir. Zinciri erken kır. İş yapılmazsa ne yapacağına o an gelmeden karar ver, bunu bir kez sakin bir sesle söyle ve ilk istekte harekete geç. Bağırmanın geldiğini hissedersen dur, yanına git ve sesini alçalt. Yakından gelen sakin bir ses, yan odadan gelen yüksek bir sesten daha çok dikkat çeker.

Hatta söylemeden

Asıl hedef, sen bir şey demeden işi yapan bir çocuktur. Bu 3 şeyin bir araya gelmesiyle olur: her gün aynı an, görebileceği bir liste (rutin çizelgesi aracıyla hazırlanan resimli bir çizelge iyi işler) ve işi tek başına yaptığında bunu fark etmek. Tabağını kaldırmak gibi 1 işle başla, ilki kendi kendine yürüyünce sıradakini ekle.

Sakin bir zamanda konuşun

Ev işlerini konuşmanın en kötü zamanı bir inatlaşmanın ortasıdır. Hafta sonu kahvaltısı ya da bir aile toplantısı gibi rahat bir an seç ve neyin işe yaramadığını konuşun. Çocuklarından fikir iste. Sistemi tasarlamaya yardım eden çocuklar ona çok daha fazla bağlanır.

Sorulabilecek iyi sorular:

• Hangi işler adaletsiz ya da çok zor geliyor?
• İşlerin için günün hangi saati en iyisi?
• Unutursan sana nasıl hatırlatılmasını istersin?

Ses tonuna dikkat et

Ses tonu en az kelimeler kadar ağırlık taşır. Suçlama gibi duyulan bir istek ("Montun neden yine yerde?") savunmaya davet eder. Bilgi gibi duyulan bir istek ("Montun yerde") eyleme davet eder. Fark küçük, etkisi büyüktür.

Çocuğu işten ayırmak da yardımcı olur. "Çok dağınıksın" onun kim olduğuyla ilgilidir. "Legoların kutuya dönmesi gerekiyor" ise ne olması gerektiğiyle ilgilidir. Çocuklar ne yaptıklarını, kendilerini nasıl gördüklerinden çok daha kolay değiştirebilir.

Hiçbir şey değişmezse?

İlk günlerde direnç bekle. Tanıdık bir kalıp değiştiğinde çocuklar onun gerçek olup olmadığını görmek için sınar. Bu iyi bir işarettir: fark ettikleri anlamına gelir. Yeni sistemi değerlendirmeden önce 2 hafta tutarlı kal.

Bir çocuk hâlâ zorlanıyorsa nedenini ara. İş onun yaşı için çok mu zor? Yaşa göre ev işleri listemizle karşılaştır. Aynı anda çok fazla işle mi bunalıyor? 1 işe geri dön ve oradan büyüt.

Senin yerine hatırlatan bir sistem

Kidventures'ın var olma nedenlerinden biri hatırlatma yükünü ebeveynlerin omzundan almaktır. Çocuklar günün görevlerini görür, kendileri işaretler, sen de tek dokunuşla onaylarsın. Merdivenden seslenmek yok. Çocuklarının yaşına uygun işleri bulmak için ev işi kütüphanesine göz at, sorumluluk çizelgesi aracıyla bir liste yazdır ya da ev işi uygulamalarının karşılaştırmasına bak.